بيمار:آقاي دكتر من به پوچي رسيدم.

دكتر(من): خب اين كه چيز مهمي نيست ادامه بده.

-آقاي دكترهنوز ۲۰ سالم نشده بود كه مو هام شوع كرد به ريزش . رفتم دكتر چند تا قرص نوشت خوردم طاس كه شدم هيچ جفت كليه هامو از دست دادم.

-خب اينم زياد مهم نبود ادامه بده.....

-آقاي دكتر سال گذشته بعد از فوت مادرم يه اتوبوس از اقوامم كه ميرفتن شهرستان ختم مادرم افتادن تو دره بعد از اون حادثه زنم افسرده شد و خودكشي كرد.

-خب بازم بگو ....

-دكتر ديروز رفته بودم دخترم رو  از تو خيابون جمع كنم تو پارك ديدم پسرم داره مواد مصرف ميكنه (گريه امان بيمار رو ميبره و هق هق زار ميزنه)

-خيلي ناراحت كننده بود  من از صميم قلب برات متاسفم.

-(با بغض) حالا چيكار بايد  بكنم؟؟؟؟

-هيچي

-هيچي؟؟؟؟(با عصبانيت)

-آره ميتوني بري

(در اين لحظه بيمار از پنجره پريد بيرون  البته فكر ميكنم يادش رفته بود مطب من طبقه هشتمه خدا ميدونه شايد خيلي عجله داشته)

چی؟ دارم توهین میکنم؟

برو بابا حالا بهت نگفتم اسگل باید بری خدا رو شکر کنی آررررررررررره!!!!

با این حساب که دارید انواع تهمتها رو به من میزنید انتظار نداشته باشید از حالتون بپرسم.

واااااوووووو...........

باید از این دروس استفاده کنی دوست من اینا همه مهم و حیاتی هستند برای زندگی (فقط باید به عمق مطلب پی ببری).

روزهاي بعد هم ميخوام رو اين كه چرا شما ها بوجود اومدين فكر كنم.

آخه دیوونه اومدی اینجا داری نوشته های یه آدم دیوونه تر از خودتو میخونی !!!!!!!

که چی؟

هان؟

در هر صورت اصلا برام مهم نیست که چی میخوای ولی بدون پستهای بعدی خیلی با مزه ترن و کوتاه تر.